W r. 1938 wybudowano w Szczawie niewielką pijalnię wraz z rozlewnią wód. W tym też roku decyzją Ministerstwa Przemysłu i Handlu ustanowiony tu został rejon ochrony górniczej. W okresie okupacji hitlerowskiej w przysiółku Polanki na stoku Wielkiego Wierchu nad Szczawą (porównaj opis trasy 44) mieściła się kwatera dowództwa I Pułku Strzelców Podhalańskich, podległa Inspektoratowi Armii Krajowej w Nowym Sączu. 13 i 14 I 1945 r. oddziały tegoż pułku stoczyły z wycofującymi się ku Mszanie Dolnej wojskami SS oraz Wermachtu regularną bitwę przy aktywnym współudziale miejscowej ludności (straty partyzantów-1 zabity, Niemców - 52 zabitych). Oddanie do użytku w 1969 r. szosy z Lubomierza przez przełęcz Przysłop skróciło i uatrakcyjniło dojazd z Krakowa i Śląska do Szczawy (a także Krościenka i Szczawnicy). Szczawą spełnia wszelkie naturalne warunki, aby stać się uzdrowiskiem. Na stokach Hali (913 m) zbudowane już zostały pierwsze ośrodki o spodziewanej funkcji leczniczo-rekreacyjnej Po II wojnie wstępnego rozpoznania chemicznego wód i inwentaryzacji źródeł dokonał w r. 195 J. Chrząstkowski. W1962 r. nastąpiła rekonstrukcja szeregu ujęć, a w r. 1974 - odbudowa ujęć w dolinie Głębień ca. Z trzech ujętych i dokładnie zbadanych chemicznie źródeł najwartościowsza jest "Hanna", światowej sławy szczawa alkaliczno-słona. Leczy ona nieżyty dróg moczowych, choroby serca, układu krwionośnego, cukrzycę, dolegliwości nerek.